Lorenzo gaat voor zijn diploma ICT

Lorenzo Schoenmakers is 37 en moet op zoek naar een nieuwe job. Maar voor hij die job zoekt, gaat hij voor zijn diploma middelbaar onderwijs. Want een beter diploma maakt een betere job, toch?

Zo is het maar net! Met zijn diploma ICT besturingssystemen en netwerken hoopt Lorenzo een boeiende job te vinden en een nieuwe toekomst voor hem en zijn gezin.


“Ik heb 20 jaar lang gewerkt als kok in de horeca. Dat is een mooie carrière geweest met goede functies in topzaken. Zo heb ik bijvoorbeeld een paar jaar gekookt in een klasserestaurant in Engeland, dat waren mooie tijden. Maar dan komt dat arbeidsongeval: een kapotte enkel en medisch afgekeurd om ooit nog in de horeca te werken.

Tja, dan moet je op zoek naar een nieuwe job, he. Maar zonder diploma is dat niet evident. Het is sowieso moeilijk om werk te vinden en de jobs die je vindt zonder diploma… Ik moet daar geen tekeningetje bij maken, dat zijn geen goede functies. Dus voor mij was het duidelijk, ik moest gaan studeren. Ik heb dat thuis besproken en aan mijn vrouw gevraagd of ze dat zag zitten. En gelukkig was ze akkoord. We hebben afgesproken dat ik mijn diploma behaal op 1 jaar tijd, en nadien op zoek ga naar een job in ICT. Mijn gezin steunt me hier volledig in, dat vind ik echt fantastisch.”

 

De grote broer van de klas

“Ik volg de opleiding ICT besturingssystemen en netwerken bij Kisp in Aalst. We krijgen10 maanden les, en zien alle vakken die je krijgt in het middelbaar onderwijs. Mijn stiefzoon zit in het tweede middelbaar, en ik leer dingen die hij ook zal leren. De stelling van Pythagoras bijvoorbeeld. Naast wiskunde krijgen we onder andere ook Nederlands, Engels, maatschappij en cultuur. En ICT is natuurlijk de hoofdbrok, dat krijgen we twee volle dagen per week. We leren hoe een computer in elkaar zit en functioneert: welke besturingssystemen bestaan er, wat is een harde schijf precies enzovoort. We vijzen computers uit elkaar en steken ze terug ineen.

Of dat meevalt, zo in de klas zitten? Wel… (lacht). In het begin is dat wennen, natuurlijk. Je zit daar samen met veel cursisten van 18 à 19 jaar. Die zijn speels en luidruchtig, mijn hoofd doet ’s avonds vaak ‘boenke boenke’. Maar ik kom goed met hen overeen hoor, daar niet van. Ze zeggen altijd: jong volk houdt je jong! Eén van mijn medecursisten is vorige week nog bij mij thuis op bijles geweest. Misschien heb ik wel een beetje een mentor-rol, ja. Ze weten wat ze tegen mij kunnen zeggen en wat ze me kunnen vragen. Maar zeg niet dat ik de vaderfiguur van de groep ben, want dan voel ik me oud. De grote broer, zo zie ik het liever (lacht)!"

 

Het is door te dromen dat je ergens geraakt

“Ik volg nu deze opleiding om snel een job te kunnen vinden. Maar nadien hoop ik om – in combinatie met mijn job - nog verder te studeren. Een professionele bachelor in elektronica, automatisatie en robotica. Of wie weet zelfs een master. Dat is verre toekomstmuziek, maar toch. Dromen zijn belangrijk. Het is door te dromen dat je ergens geraakt.

Mijn dochtertje van 4 zegt altijd: je moet goed studeren, papa, zodat je later een raket kan bouwen. Ze wil naar de maan vliegen, in een roze raket met paarse ruimtepakken. Ik mag ook meevliegen, zodat ik de raket kan repareren als die onderweg stuk gaat. Ze zei dat ineens toen ze thuiskwam van school: ik ga studeren, papa, om later naar de maan te vliegen. Iedereen lachte toen thuis, behalve ik. Ik denk dan: waarom niet? Als ze dat echt wil, waarom niet? Het zou niet de eerste keer zijn dat er iemand naar de maan vliegt. Mars zou moeilijk zijn, maar de maan… Wie weet wordt ze een officier bij de luchtmacht en kan ze haar droom waarmaken. Als je een droom hebt, dan raak je vooruit. Heb je geen dromen, dan sta je stil.”

 

Hannelore en Obi-Gismo

"Mijn dochtertje - Hannelore heet ze - is ook enorme fan van mijn praktijkproject. Ik ben een gemotoriseerde auto aan het ontwikkelen, een robot dus, die allerlei functies heeft. Via de infraroodsensor reageert hij op de afstandsbediening, de afstandssensoren zorgen ervoor dat hij nergens tegen rijdt, hij zal binnenkort ook kleuren en gezichten herkennen, reageren op spraak en zelfs terugspreken. Ik ben ook van plan om batterijen te installeren die op zonne-energie werken. Je ziet, dit project is een kleine obsessie geworden (lacht). En mijn dochter is er verzot op, het is haar favoriete speelgoed. Ze heeft de robot zelfs een naam gegeven: Obi-Gismo. Geen idee waarom, maar het klinkt goed!"

 

 

Gepubliceerd op 19 maart 2018

Facebook
Twitter
LinkedIn
Google+
Pinterest
Flipboard
Instapaper